چرا نباید با زبان خودم حرف بزنم
این‌همه پنهان‌گری در پرده‌ی کلمات
پریشانم کرده است.
هجوم واژگان ناگفته
این مردگان آونگان از صلیب سکوت
خفه ام می‌کند
چرا نباید آزادشان کرد
بگذارید در بلندای فریاد اعماق
همه را آزاد کنم
و هرچه را می خواهم بگویم
دیگر نمی توانم
زیر آوار مداوم اجساد واژگان
از خودم جدا شده‌ام
انگار خودم را در سردابه‌ای سرد
جا گذاشته‌ام
بگذارید سوسمار سکوت را بکشم
و هر آنچه را می‌خواهم
بگویم.


دیگر بس است
برای خدا رهایم کنید!