تبليغاتX
خانه سیاه
به رۆحی پيرۆزی شه‌هيدانی حه‌ڵه‌بچه (۲۵ ره‌شه‌مه‌ی ۱۳۶۶)

به حاڵی كورد فه‌له‌ك حه‌یران ده‌بینم

ژیانی كورد وه‌كوو زیندان ده‌بینم

هه‌موو دنیا خه‌ریكی كه‌یفی خۆیان

به‌ڵام كورد بی كه‌س و وه‌یلان ده‌بینم

هه‌تاومان تا به‌كه‌ی خامووش و سه‌رده

هه‌تا كه‌ی ئه‌م گه‌له ناڵان ده‌بینم

مناڵانی جیهان سه‌رگه‌رمی كایه

مناڵی كورد هیلاكی نان ده‌بینم

له‌ سه‌ر گۆڕی شه‌هیدی خاك و گه‌‌ل دا

كچه كوردێك له سه‌ر جێ‌ژوان ده‌بینم

له خوێنی سوری لاوی نیشتیمانم

سه‌راسه‌ر كورده‌واری جوان ده‌بینم

وه‌كوو زه‌رده گه‌ڵایێك وا له سه‌ر ئاو

گه‌لی كورد وێڵ و سه‌رگه‌ردان ده‌بینم

ئیتر ناگاته گۆێم ئاهه‌نگی شادی

بۆ هه‌ر لایێك ده‌ڕۆم گریان ده‌بینم

دڵم ته‌نگ و سه‌رم شێت و له‌شم سه‌رد

كه ده‌ردی كورد به‌ بێ ده‌رمان ده‌بینم

به‌سه‌رهاتی گه‌لی كوردان له مێژو

چیرۆكی ئاگر و خه‌رمان ده‌بینم

به حاڵی كورد و خاكی كورده‌واری

دڵی هیوا وه‌ها بریان ده‌بینم

 

به حال كرد فلك را حيران ميبينم

زندگی كرد را مانند زندان ميبينم

تمام [مردم] دنيا مشغول كيف و شادی خود هستند

ولی كرد را بی كس و سرگردان ميبينم

خورشيدمان تا به كی خاموش و سرد است

تا كی اين مردم را نالان ميبينم

بچه های جهان را سرگرم بازی

فرزند كرد را هلاك لقمه ای نان ميبينم

كنار گور شهيد خاك و ملت

دختر كردی را در ميعادگاه عشقش ميبينم

از خون سرخ جوان ميهنم

تمام كردستان را زيبا و رنگين ميبينم

مانند برگ زردی روی آب

مردم كرد را پريشان و آشفته ميبينم

ديگر آهنگ شادی به گوشم نميرسد

به هر كجا ميروم گريه و زاری ميبينم

دلم تنگ و سرم ديوانه و تنم سرد است

چراكه درد كرد را بی درمان ميبينم

گذشته مردم كرد را در تاريخ

قسه آتش و خرمن ميبينم

به حال كرد و خاك كردستان

دل هيوا را چنين سوخته ميبينم

 

ژيان=زندگی

گه‌ل=ملت،مردم

منال=فرزند،بچه

كايه=بازی

هيلاك=هلاك

جێ ژوان=(از كلمات بسيار زيبای كردی است كه در فارسی مترادف مستقلی ندارد) ميعادگاه عاشق و معشوق

نيشتيمان=وطن

خوێن=خون

سوور=سرخ

گه‌ڵا=به‌رگ

شێت=ديوانه

به‌سه‌رهات=( در فارسی مترادف مستقلی ندارد) حال و روز كسی در گذشته،چيزی كه بر سر کسی آمده است(!).

مێژو=تاريخ

چيرۆك=داستان

ئاگر=‌‌آتش

 

2 نوشته شده در  Wed 10 Oct 2007ساعت 7:28 PM  توسط پژمان   |