به حاڵی كورد فهلهك حهیران دهبینم
ژیانی كورد وهكوو زیندان دهبینم
ههموو دنیا خهریكی كهیفی خۆیان
بهڵام كورد بی كهس و وهیلان دهبینم
ههتاومان تا بهكهی خامووش و سهرده
ههتا كهی ئهم گهله ناڵان دهبینم
مناڵانی جیهان سهرگهرمی كایه
مناڵی كورد هیلاكی نان دهبینم
له سهر گۆڕی شههیدی خاك و گهل دا
كچه كوردێك له سهر جێژوان دهبینم
له خوێنی سوری لاوی نیشتیمانم
سهراسهر كوردهواری جوان دهبینم
وهكوو زهرده گهڵایێك وا له سهر ئاو
گهلی كورد وێڵ و سهرگهردان دهبینم
ئیتر ناگاته گۆێم ئاههنگی شادی
بۆ ههر لایێك دهڕۆم گریان دهبینم
دڵم تهنگ و سهرم شێت و لهشم سهرد
كه دهردی كورد به بێ دهرمان دهبینم
بهسهرهاتی گهلی كوردان له مێژو
چیرۆكی ئاگر و خهرمان دهبینم
به حاڵی كورد و خاكی كوردهواری
دڵی هیوا وهها بریان دهبینم
به حال كرد فلك را حيران ميبينم
زندگی كرد را مانند زندان ميبينم
تمام [مردم] دنيا مشغول كيف و شادی خود هستند
ولی كرد را بی كس و سرگردان ميبينم
خورشيدمان تا به كی خاموش و سرد است
تا كی اين مردم را نالان ميبينم
بچه های جهان را سرگرم بازی
فرزند كرد را هلاك لقمه ای نان ميبينم
كنار گور شهيد خاك و ملت
دختر كردی را در ميعادگاه عشقش ميبينم
از خون سرخ جوان ميهنم
تمام كردستان را زيبا و رنگين ميبينم
مانند برگ زردی روی آب
مردم كرد را پريشان و آشفته ميبينم
ديگر آهنگ شادی به گوشم نميرسد
به هر كجا ميروم گريه و زاری ميبينم
دلم تنگ و سرم ديوانه و تنم سرد است
چراكه درد كرد را بی درمان ميبينم
گذشته مردم كرد را در تاريخ
قسه آتش و خرمن ميبينم
به حال كرد و خاك كردستان
دل هيوا را چنين سوخته ميبينم
ژيان=زندگی
گهل=ملت،مردم
منال=فرزند،بچه
كايه=بازی
هيلاك=هلاك
جێ ژوان=(از كلمات بسيار زيبای كردی است كه در فارسی مترادف مستقلی ندارد) ميعادگاه عاشق و معشوق
نيشتيمان=وطن
خوێن=خون
سوور=سرخ
گهڵا=بهرگ
شێت=ديوانه
بهسهرهات=( در فارسی مترادف مستقلی ندارد) حال و روز كسی در گذشته،چيزی كه بر سر کسی آمده است(!).
مێژو=تاريخ
چيرۆك=داستان
ئاگر=آتش